Her Temas İz Bırakır (Behzat Ç. #1) & Emrah Serbes

Kızılay, Sakarya Caddesi, SSK İşhanı, Dil-Tarih, Atakule, öğrenci evleri… ve Emniyet… Cinayet Masası. Behzat Ç., “yeni müktesebata” uyum sağlayamamış, lambur lumbur, “dişli” bir başkomiser. Müzik dinlemez, polis telsizi dinler. Kitap okumaz, gazeteye spor sayfasından başlar. Herhangi bir siyasi görüşü yok. “İçimizden birinin” üçüncü sayfa haberlerine yansımış hali gibi, adı bile tam değil. 1. Amatör’de duran toplara iyi vuran bir stoperken, topçuluğu bırakıp başkalarını tekmelemeye başlamış. Mesela beş lira için kalbinden adam bıçaklayanları, on üç yaşında kızlara tecavüz eden, namus için en yakın akrabalarını vuranları… Kendi adalet anlayışı bakımından sorun yok; “it uğursuz” kimdir, belli gibi görünüyor… Ama acaba öyle mi? Behzat Ç.’yi ve onun adalet duygusunu da rahatsız eden işler olabiliyor bazen hayatta… At izinin it izine karıştığı bir cinayet… Kim, niye öldürsün bu kızı? Hem niye bu şekilde? Siyaset karışmış desek?.. Garip… Öğrenci âlemine, başka âlemlere, ama asıl polis âlemine dikiz atan, entrikası bereketli bir polisiye…

Emrah Serbes

Emrah Serbes

Gavur milleti New York’u, Londra’yı, benim güzel ülkemin yazarları da genel olarak İstanbul’u konu alan romanlar yazdıkları için tanıdımadığım bir şehri hayal ediyordum. Ankara oturduğum ve hayatımın büyük kısmını burada geçirdiğim için, Sakarya, Dikmen yazınca “Ben burayı biliyom la!” diyebilmek bile güzeldi.

Tv dizisinden sonra kitabı okuduğum için karakterler bana yabancı gelmese de tam anlamıyla dizi=kitap olmadığı için bazen kafam karışmadı da değil. Buna rağmen çoğu karakterin arka planı hakkında bir fikrimiz olmayan bir kitaptı. Polisiye bir romanda karakter arka planının çokta önemli olmadığını düşünüyorum. Arada karakter hakkında tek tük cümleler var olsa bile beni tatmin etmedi. Behzat Ç. ise öyle bir hayatı yaşayan bir adamın nefes alması bile mucize sayılmalı.

Bir diğer dikkati mi çeken nokta ise kitabın ismiydi. “Her temas iz bırakır!” hem muhteşem bir cümle hemde polisiye romanların başkahramanlarından olan polislerin hayatlarına bakıldığında temasları ve etkileri üzerine yazılacak herhangi bir yazının giriş kısmına her türlü yazılabilir olduğunu düşünüyorum. Akılda kalıcılık bakımından harika bir başlık olmuş.

Konu olarak klasik bir kaç cinayet, çözümleme süreci, hayatın sıradanlığı ve adaletsizliği üzerine yazılmış bir hikaye. Tüm roman boyunca ana karakterin karşısında duran, onu engelleyen somut bir baş kötü yok ve kitap boyunca bu tarz bir karakterin yokluğu ise pekte hissedilmiyor. Ki kötü olan insanlar değil onları o hale getiren sistemdir gibi bir anlam çıkardım.

Behzat Ç. polisiye serisinin ilk romanı olan “Her Temas İz Bırakır” polis yozlaşmasını, töreyi, toplumda meydana gelmiş ayrışmalar ile beraber harmanlayan güzel bir okuma sundu.

Ve bir alıntı:
Telafisi en güç şey dikkatsizlik sonucu kırılan kalplerdir. İş işten geçtiğinde bütün mazeretler tedavülden kalkar, kıran da kınlan da piç gibi ortada kalır.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s