Tutunamayanlar & Oğuz Atay

Tutunamayanlar üzerine bir paragraf…

Oğuz Atay’ın iyi bir yazar olduğunu anlamak için kitabın sonuna kadar beklenmesi gerektiğine inanıyorum. Bana göre, tüm kitap o son sayfalar için yazılmış. Hepsi meğerse bir çeşit hazırlık, ön çalışmaymış. Zirve Turgut yalnız kaldığında ortaya çıkıyor, Nirvaya eriyorsunuz. Tutunamayanlar benim için uzun, meşekkatli bir okumaydı. Bazen değişik duygular altında boğulduğumda kitabı kapattım. Bekledim, sakinleşip, kafamı boşalttım. Gündelik meşkalelere kapılıp, Selim’i ve Turgut’u kafamda ki çukura hapsettim. Tüm kitaba bir anda tutunamadım. Ama sonunda devam ettim. Tutunabildim, Selim.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s